Marmorino a grassello: czym się różnią i kiedy który
Pytanie wraca za każdym razem, gdy ktoś zaczyna czytać o tynkach weneckich. Nazwy brzmią wymiennie, w katalogach stoją obok siebie, a efekt na ścianie różni się na tyle, że pomyłka kosztuje cały remont pokoju.
Wspólny punkt wyjścia
Oba materiały są wapienne i oba nakłada się szpachlą ze stali nierdzewnej. Oba dają się barwić w naszym systemie i oba zamyka się wykończeniem, jeśli mają trafić w miejsce narażone na dotyk. Na tym podobieństwa się kończą.
Grassello: gładź i połysk
Grassello to drobna masa, którą wygładza się do lustra. Kładziemy dwie warstwy, między nimi około 12 godzin przerwy, a decyduje ostatnie przejście: im cieńsza warstwa i im więcej przejść szpachlą, tym mocniej ściana odbija światło.
Efektem jest powierzchnia, która zmienia się, kiedy przechodzisz obok. Sprawdza się tam, gdzie światło wchodzi z boku i wędruje po ścianie — najczęściej w salonie.
Marmorino: struktura i mat
Marmorino ma grubsze ziarno i zostawia widoczną strukturę. Nie polerujemy go do lustra, bo cała jego wartość leży w tym, że powierzchnia łapie cień. W naszym katalogu stoi w kilku wersjach o różnej ziarnistości, od drobnej po średnią.
Marmorino Floor Unico to osobna historia: idzie zarówno na ściany, jak i na podłogi, a wykończenie dobiera się finiszem matowym albo z połyskiem.
Kiedy który
Grassello, gdy zależy Ci na głębi i refleksie, a ściana nie będzie dotykana. Marmorino, gdy chcesz spokojnej, matowej płaszczyzny albo gdy powierzchnia ma znieść użytkowanie.
Najprostszy sposób na decyzję to zobaczyć oba obok siebie na dużej płycie, w świetle o tej porze dnia, o której najczęściej bywasz w pokoju. Po zdjęciu tej różnicy nie widać. Zajrzyj na stronę stiuku weneckiego albo po prostu przyjedź do showroomu.